listen live button red Sports1TV chat icon  Login  

Πως διαλέγουν τους προπονητές και τα κάνουν μαντάρα;

Αρχίζουμε να χάνουμε το μέτρημα με τις αποδεσμεύσεις προπονητών.

Ολίβα και Καϊάφας τα τελευταία θύματα της αφέλειας κάποιον διοικητικών παραγόντων, και όταν λέω “θύματα” εννοώ πως δεν έπρεπε να βρίσκονταν αυτοί οι δύο εξ αρχής στους πάγκους των Ομονοίας και Ερμή αντίστοιχα. Δεν υποτιμώ την αξία του Κωστάκη Καϊάφα (για τον Χουάν Κάρλος Ολίβα η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά) αλλά για τον Ερμή δεν έκανε.

Οι ομάδες μας έχουν ιστορία, υπάρχει ένα συγκεκριμένο DNA χαραγμένο σε κάθε σωματείο που θα το κουβαλούν για πάντα. Αυτό ξεχνούν οι παράγοντες, των ομάδων και προσπαθούν από αφέλεια ή ασχετοσύνη να αλλάξουν την φιλοσοφία και το τρόπο παιχνιδιού μιας ομάδας.

Ας το αναλύσουμε λίγο…

Κάποιοι φαίνεται ζήλεψαν το μοντέλο της ΑΕΚ και είπαν να το αντιγράψουν.
Η ομάδα της Λάρνακας λειτουργεί με ένα πολύ επιτυχημένο τρόπο, αυτό είναι αλήθεια. Αλλά μιλάμε για ένα καινούργιο σχετικά σωματείο χωρίς την ιστορία και το DNA των υπολοίπων ιστορικών σωματείων του τόπου, άρα ότι και να έκαναν εκεί στην Λάρνακα δεν θα είχαν και πολλή πίεση στο κεφάλι τους. Βρήκαν το στυλ τους όμως, τα τελευταία χρόνια η ΑΕΚ παίζει το ίδιο ποδόσφαιρο, όποιος και να είναι “άρχοντας” στον πάγκο της, ανακατεύει την μπάλα έως να χαθεί και σκοράρει σε κάποια φάση, αν δεν σκοράρει υγεία να έχουμε, πάμε στο επόμενο παιχνίδι, 2000 οπαδούς έχει άρα η μουρμούρα μηδαμινή. Αλλά αυτό που γίνεται σωστό στη ΑΕΚ είναι η επιλογή προπονητή, ξέρουν τι κάνουν, ξέρουν την φιλοσοφία του παιχνιδιού τους και φέρνουν τους κατάλληλους ανθρώπους για τον πάγκο.

Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τις υπόλοιπες ομάδες, αυτές έχουν ήδη καταγράψει το τρόπο παιχνιδιού τους μέσω της ιστορίας τους και τον κουβαλούν οι χιλιάδες οπαδοί τους.

Η βασίλισσα του κυπριακού ποδοσφαίρου Ομόνοια, η ιστορία της την θέλει επιθετική ομάδα, οτιδήποτε άλλο προκαλεί μουρμούρα στους οπαδούς της, που αυτοί ρίχνουν και κυβερνήσεις αμάν λάχει, δεν θα κολλήσουν σε ένα προπονητή! Δεν μπορείς να τους φέρεις ένα Ολίβα και να προσπαθείς να αντιγράψεις την ΑΕΚ, δεν θα σε αφήσουν. Πόσο να ανακατεύεις την μπάλα τέλος πάντων και να μην σκοράρεις; Ο Παμπος πριν; τι επιλογή ήταν αυτή; Αμυντικογενής προπονητής ο άνθρωπος και τον ρίχνεις στους λύκους. Το προσπάθησε αλλά δεν το κατέχει αυτό το στυλ. Τον Κάρβερ κάπως τον αντέξανε όμως, γιατί τους έδινε θέαμα και γκολ, αλλά δούλευε με μειωμένο μπάτζετ, απλήρωτους παίκτες και είχε κάποιον Νταμπίζα να τον ελέγχει από πάνω. Είναι καιρός εκεί στην Ομόνοια να σταματήσουν τα πειράματα και να δουν τον τρόπο παιχνιδιού και την φιλοσοφία των προπονητών που κουβαλούν (αν καταλάβουν φυσικά) σε μια μεγάλη ομάδα σαν την Ομόνοια. Και αφού γυρεύουν προπονητή αυτή την στιγμή θα τους δώσω και ένα “τιπ”, όχι άλλο Ισπανό! Λίγο ξύπνιος να είσαι το γνωρίζεις πως οι συμπαθητικοί Ευρωπαίοι από την Ιβηρική χερσόνησο είναι λιγουλάκι εθνικιστές. Ισπανός δίνει πάσα σε Ισπανό, όλοι το ξέρουν, ποσώς τον νοιάζει τον Ισπανό αν ο Ματ κάνει κίνηση και βγαίνει τετ-α-τετ με τον τερματοφύλακα, αυτός Άγγλος είναι, θα δώσει πάσα στον συμπατριώτη έστω και αν βρίσκεται στο πάγκο. Άρα αν δεν θες να “σκαρτάρεις” τον καλύτερο επιθετικό του πρωταθλήματος και να ψάχνεσε τον Γενάρη, βρες προπονητή να βάλει μια τάξη στην αταξία.

Το άλλο ερείπιο του πρωταθλήματος, η Ανόρθωση. Είναι ιστορικό σωματείο, σεβαστείτε το! Με το ίδιο στυλ και φιλοσοφία με την Ομόνοια έτσι και η Ανόρθωση. Επιθετική ομάδα, πρωταγωνίστρια. Δεν μπορείς να ξεκινάς καινούργια σεζόν με τον Λέβι στον πάγκο. Εντάξει, σε “σουλούππωσε” λίγο στα δύσκολα αλλά δεν παύει το πώς δεν γνώριζε τον τρόπο να κάνει την ομάδα να φτιάξει ευκαιρίες. Δεν μπορείς να βλέπεις την Ανόρθωση, στην αντίπαλη περιοχή να μην πατά και να περιμένει από φάουλ και κόρνερ να σκοράρει. Αφού τα έβλεπες πέρσι, γιατι συνεχίσες με Λέβι και τώρα τρέχεις να φτιάξεις ότι σώζεται.

Το Κυπριακό ποδόσφαιρο χρειάζεται αυτές της δύο ομάδες πρωταγωνίστριες. Είναι οι μόνες ομάδες που μπορούν να φέρουν τον κόσμο πίσω στα γήπεδα και να επανακτήσει το πρωτάθλημα μας την αίγλη του.

Πάμε στην Λεμεσό και στον Απόλλωνα.
Όχι δεν είναι υπερομάδα απλά βρήκε τον εαυτό του! Ο Σοφρώνης Αυγουστή έστησε τον Απόλλωνα όπως ακριβώς πρέπει και επιβάλει το DNA του, ομάδα που κυνηγάει την ουσία, αποτελεσματική χωρίς φρου-φρου και αρώματα. Αυτός είναι ο Απόλλωνας που ξέρουμε! Παλιά στα ντέρμπι τα χαλούσε λίγο, και έκοβε πίσω στην κούρσα του πρωταθλήματος, αλλά φέτος, με φαντάσματα των εαυτών τους τις υπόλοιπες ομάδες, μόνο με αυτοκτονία δεν τα σηκώνει όλα να τα πάρει στο Κολόσσι.

Στην αντίπερα όχθη της Λεμεσού, η ΑΕΛ με τον Ντούσαν Κέρκεζ άρχισε να βρίσκει λίγο τον εαυτό της. Όχι γιατί βρίσκεται πρώτη και ούτε γιατί υπάρχει περίπτωση να μείνει στα ψηλά στρώματα του βαθμολογικού πίνακα αλλά γιατί επιτέλους άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο. Η επιτυχία της κατάκτησης του πρωταθλήματος πριν λίγα χρόνια, πήγε να αλλάξει την ταυτότητα της ΑΕΛ, η αλλαγή αυτή όμως ήρθε με μεγάλο κόστος. Οι οπαδοί της, εκεί που την ακολουθούσαν κατά χιλιάδες, έως και στην δεύτερη κατηγορία, έμειναν 5 ψείρες να την ακολουθούν στον πρωταθλητισμό. Δεν τους αδικώ όμως, πόσο να βλέπουν κακή ταινία θρίλερ στο γήπεδο κάθε φορά; και μετά να παίρνουν την νίκη στο παρά τσακ με 1-0, τους κάνανε καρδιακούς.
Ο Πάμπος έκανε μια αμυντικογενής ομαδα που η συνταγή πέτυχε μια φορά, και δεν επαναλαμβάνεται, αλλά εκεί στην ΑΕΛ προσπαθησαν να συνεχίσουν με την ίδια φιλοσοφία, δεν ήταν αυτή η ΑΕΛ! Το αποκορύφωμα, η πρόσληψη Μπαλταζαρ, πήρε την ομάδα και τα συστήματα του προκατόχου του και τον βάφτισαν προπονητή. Ο Κέρκεζ όμως ξέρει την ομάδα, ξέρει την προϊστορία του σωματείου, την έχει ζήσει, αν τον αφήσουν να δουλέψει μπορεί η ομάδα να ανακτήσει την χαμένη της αίγλη και τους οπαδούς της.

Και αφού αναφέρθηκε στον Μπαλταζάρ ας πάμε και στον αιώνιο πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ. Φαίνεται βαρέθηκαν τα τρόπαια εκεί στον αρχάγγελο, δεν εξηγείται αλλιώς η πρόσληψη Μπαλταζάρ. Έχουν μάθει να παίρνουν ότι έτοιμο βρουν εγχώρια τα τελευταία χρόνια, από παίκτες σε προπονητές, και η αλήθεια με αυτό το τρόπο περιορίζεις το ρίσκο να μην σου βγει. Τον έχεις, τον βλέπεις τον παίρνεις. Αλλά με τον Πορτογάλο τεχνικό την έπαθαν! Σίγουρα έπαιξε ρόλο η τηλεκατευθυνόμενη βοήθεια που είχε από τον “γνωστό” ατζέντη του και πως όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τον έκαναν να φαντάζει “Μουρινιο”.
Τον άφησες, σου έκανε ομάδα το καλοκαίρι, ξύπνησες και είδες την ωμή πραγματικότητα… και μετά τι εκανες; Δεν βρήκες κάτι αξιόλογο εγχώρια και έφερες Ιταλό! Τρέντι...αλλά τίποτα από Ιταλικό ποδοσφαιρο γνωρίζεις ή τον πήρες για την μάρκα, σαν να αγοράζεις αϊ-φόουν ένα πράμα; Ιταλός προπονητής συνώνυμο του “Κατενάτσιο” (αμυντικό ποδοσφαιρο μέχρι βλακείας) στο ΑΠΟΕΛ, ζούμε να το δούμε και αυτό. Μια ομάδα σαν το ΑΠΟΕΛ που έχει στο πετσί του το δυναμικό ποδόσφαιρο και ακρίβεια μαχαίρι, να αρχίζει να παίζει όπως τον Εθνικό Άχνας, όλοι πίσω και αν πάρουμε την μπάλα τρέχουμε. Μακάρι να τους βγει αλλά η λογική λέει αλλά.

Όσο για τον Κώστα Καϊάφα και τον Ερμη, ο Κύπριος προπονητής έχει δείξει αξιόλογες δουλειές, το ποδόσφαιρο το γνωρίζει αρκετα καλά, αλλά σαν πρώην ποδοσφαιριστής μεγάλης ομάδας έχει πιο επιθετικές τακτικές από ότι χρειάζεται μια μικρομεσαία ομάδα. Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν μπορεί το ρόστερ του Ερμή ή τις οποιαδήποτε μικρής ομάδας να παίξει τις μεγάλες ομάδες στα ίσια.

Εν κατακλείδι, αυτοί που κρατούν τις τύχες των ομάδων, ή δεν το κατέχουν το άθλημα ή νομίζουν είναι υπεράνω των σωματείων και της ιστορία τους. Και το χειρότερο, να αφήνουν ιστορικές ομάδες έρμαιο στα ψέματα του κάθε ατζέντη που θέλει να πουλήσει τον κάθε ατάλαντο προπονητή. Μην νομίζετε όμως πως αυτά γίνονται μόνο στο νησί μας, ολόκληρη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, φύσης επιθετική ομάδα, πήρε Μουρίνιο και έγινε ο περίγελος της υφηλίου.